Mijn sjaal is eindelijk af! Maar tot mijn schande ontdekte ik dat ik op mijn weblog nog nooit iets heb laten vallen over mijn sjaal. Dus jullie krijgen bij deze de volledige fotoreportage te zien ;).

 

Een tijd geleden was ik op zoek naar een nieuwe sjaal. Maar ik vond niks dat naar mijn zin was. Enkele sjaals die ik vond die wel oké waren, vond ik veel te simpel. Dat kon ik zelf beter! Dus heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ik zelf een sjaal gaan breien :).

 

Ik wilde graag een kabelsjaal, dus de vraag was of ik kabels kon breien.

Het verhaal gaat verder in Lochem. Daar was ik een paar maanden terug, in de herfstvakantie, een paar dagen heen met mijn vriend. Op de laatste dag kocht ik in een wolwinkel daar een grote zak vol met heerlijke wol.

Zoals je kunt zien is het Partner 6 van Phildar, echt een heerlijke zachte draad!

Ik had 9 bolletjes. Op advies van de vrouw in de winkel wilde ik er eigenlijk 10, maar helaas had ze er nog maar 9 op voorraad, haha.

Ik vind dat ik in de winkel erg goed geholpen ben, dus als je in de buurt van Zutphen woont: op naar Kreamee aan de Walderstraat in Lochem!

 

En toen begon het breien.

 

En de sjaal groeide.

 

En groeide.

 

Tot hij 1 januari eindelijk af was!

 

Van de herfstvakantie tot en met de kerstvakantie heb ik eraan gewerkt, en ik ben super trots!

 

    

 

Het allerleukste vond ik dat ik laatst bij de H&M iets zag liggen wat ook nog heel veel weg heeft van mijn sjaal!

 

En dan ook nog even antwoord op de grote FAQ:

"Wat is dat dingetje dat aan je breinaald hangt?"

 

Dat, dames en heren, is een toerenteller. Die telt niet automatisch bij iedere steek, of als je je breinaalden omdraait (sommige mensen schijnen dat te denken). Je moet handmatig bij iedere toer de teller een slag draaien. Maar het is wel super handig! Ik moest bijvoorbeeld bij iedere 8e toer "kabelen" (ik weet de officiele term niet, maar zo heb ik het zelf maar genoemd) en met het blote oog is het lastig te zien of je bij toet 6, 8 of 10 bent. Allemaal een toerenteller kopen dus!

 

Inmiddels ben ik begonnen aan een zwarte col. Deze wilde ik eigenlijk in het rond breien. Maar omdat ik een ingewikkelde steek gebruik (de astrakansteek, in het Engels ook wel de raspberry stitch, hoe leuk klinkt dat?) en ik een nogal grote col wil, heb ik besloten gewoon een "sjaal" te breien en hiervan de uiteinden aan elkaar te naaien. Het wordt een flink project en ik hoop dat ik hem deze winter nog kan dragen (maar vrees ook van niet).

 

Wordt vervolgd! 

 

Oké, ik heb mijn granny square van gisteren toch nog een beetje aangepast.

Hij was zo:

En hij is nu zo:

Daarmee is hij dus iets groter geworden, maar ik vind het zo toch mooier.

 

En dit is mijn granny square van vandaag:

 

Mijn vriend zegt:"Maar die lijken toch precies op de vierkantjes van de deken die je al aan het maken bent. Waarom maak je die niet gewoon af?" Mannen snappen ook helemaal niks... (Die deken komt ook nog wel af! Ik heb gisteren zelfs al mijn eerste sjaal afgemaakt! Logje daarover komt binnenkort :) )

 

Anyway...

Ik ben van plan om mijn granny squares hier bij te houden, al zal dat vermoedelijk niet dagelijks gebeuren, haha.

Vorige week hoorde ik Kathy er al over, maar vandaag heb ik hals over kop besloten om tóch maar mee te doen aan het granny squares project. Het lijkt me gewoon zo leuk om na een jaar van minimale inspanning (wat is 1 granny per dag nou?) een hele deken te hebben!

 

Maar goed, nou ken ik mezelf ook wel. Ik heb vaker dit soort dingen gedaan en vaak ben ik het na een paar dagen alweer helemaal vergeten. Daarom maak ik het mezelf een beetje makkelijk. Ik probeer geen nieuwe patronen, maar gewoon de simpele granny's die ik al gewend ben.

Dit is de eerste:

 

 

Ik heb gekozen voor vrij kleine vierkantjes, omdat zo'n deken toch al groot genoeg wordt.

 

Ik haak ze van het goedkope acryl garen van de Wibra en de Zeeman, waarvan ik al een heleboel heb liggen. Dit is een perfecte kans om alle leuke kleurtjes die ik normaal nooit nodig heb te gebruiken. (en misschien ook wat bollen weg te werken, want volgens mijn vriendje heb ik veel teveel)

Ik greep vandaag al mijn kans door het oranje/koraalrode garen dat ik heb te gebruiken. Deze lijkt nooit ergens bij te passen, maar in combinatie met het lichtroze kan het toch ineens best wel.

Ik wil zoveel mogelijk vrolijke combinaties maken, maar laat me ook een beetje leiden door het gevoel dat ik die dag heb. Zo wordt het echt een deken van het jaar 2012.

Om er toch een beetje een geheel van te maken haak ik een zwart randje rondom iedere granny square.

 

Het wordt dit jaar niet helemaal een 365 dagen project, al is het maar omdat 2012 366 dagen heeft! Maar ik heb ook eens zitten rekenen, en een vierkante deken die het dichtst in de buurt komt van 366 is er één van 19x19, oftewel 361 vierkantjes.

Idealiter gezien heb ik dan de laatste 4 dagen van het jaar om de deken aan elkaar te maken. Maar zoals ik al zei: ik ken mezelf. Waarschijnlijk ga ik die 4 dagen hard nodig hebben om granny's die ik vergeten ben te maken in te halen. 

 

Ik ben erg benieuwd wat dit project me gaat brengen. Waarschijnlijk zijn er binnenkort meer granny's te bewonderen op mijn blog :)

Ik kreeg een tijdje geleden een ontzettend brutale reactie, waar ik erg om moest lachen. Het was iets in de trant van:"Wanneer komt dat volgende logje nou eens?".

Ja ja, ik weet het wel... Ik blog de laatste tijd veel te weinig! En ik werk veel te hard!

Bij wijze van goed voornemen wil ik weer een beetje meer gaan bloggen, in ieder geval zolang de kerstvakantie nog duurt.

 

 

Ik hoop dat jullie allemaal een goede jaarwisseling hebben gehad!

Ik ben zelf gewoon thuis gebleven, met mijn lief en alle dieren. We hebben een ontzettend gezellig avondje gehad.

Ik heb zelf oliebollen gebakken, wat me ieder jaar weer beter af gaat.

We hebben een heerlijke fles rosé wijn met bubbels gedronken. Helaas ging op het moment suprème de kurk er niet uit, haha. De eerste 5 minuten van het nieuwe jaar zijn wij dus bezig geweest met het ontkurken van de fles, uiteindelijk is het gelukt met behulp van een tang.

Het vuurwerk in de wijk was schitterend! Voor het eerst heb ik dankzij mijn vriendje Olympus PEN foto's van vuurwerk kunnen maken die ergens op leken. Maar eigenlijk is de allereerste foto, die éigenlijk mislukt was, wel de meest spectaculaire geworden. Hier boven te bewonderen.

De eerste dag van dit jaar typte ik een logje over mijn breikunsten.

 

Ik was bezig met de Love Muff van Mochi Mochi en was erg trots op wat ik tot dan toe al bereikt had.

 

Ik ging stug door met het breien van de buitenkant, en deze was al snel af.

 

Ik snap niet helemaal waarom hij groter eindigde dan ik begonnen was, maar ach. Het is mijn tweede breisel ooit, dus ik was (en ben) allang gelukkig.

 

Daarna begon ik snel aan de binnenkant.

 

De bovenste twee foto's zijn ook begin januari gemaakt. Maar toen ging ik verhuizen en verdwenen de breisels ergens in een zak. Ik kreeg het druk met school en tentamens. Toen werd het zomervakantie en in de zomervakantie doe je niet zoveel aan handwerk. (hoewel het deze zomer, gezien het weer, best had gekund) Zodoende vergat ik mijn Love Muff een beetje.

 

Tot afgelopen weekend. Ik verveelde me dood en ineens kwam het idee bij me op:"Was ik niet nog iets aan het breien?" Gelukkig was het breiwerkje snel gevonden, wonder boven wonder kon ik nog breien, en tijdens het kijken van Komt Een Vrouw Bij De Dokter heb ik de voering afgemaakt. 's Avonds tijdens Fringe heb ik de mof in elkaar gezet. Dit is het resultaat:

Omdat de buitenkant scheef was, is de mof natuurlijk ook een beetje scheef geworden. Maar het gevoel dat overheerst is trots! Ik heb zowaar iets gebreid en het stelt iets voor, het is draagbaar. In de buitenkant zie je nog een lijntje waar ik wisselde tussen twee breipennen, maar dit is in de voering al niet meer zichbaar :). Ook eindigde deze met net zoveel steken als dat ik begonnen was, haha.

 

De mof heeft nog pootjes, oogjes en hoorntjes nodig en dan is hij af. Om eerlijk te zijn heb ik een beetje een hard hoofd in de hoorntjes (lijkt me erg moeilijk), maar het komt vast goed :). Ik hoop dat ik zeker voor het einde van het jaar klaar ben!

 

Ondertussen is er alweer een nieuw idee gaan borrelen. Ik heb namelijk hele leuke wanten, waarbij ik helaas geen leuke, bijpassende sjaal en muts kon vinden. Daarom wil ik in ieder geval een sjaal, en als dat een beetje lukt, ook een muts gaan breien. Dit wil ik ook meteen groots aanpakken, want ik sta te popelen om kabels te breien! Ik ben al tijden gefascineerd door kabeltruien. De eerste keer dat ik deze had bestudeerd kwam ik tot de conclusie dat het onmogelijk was. Inmiddels denk ik dat ik door heb hoe het moet, dus wil ik dit graag uitproberen!

 

Wordt vervolgd! ;)

Vandaag ben ik met Suzanne naar Vlindertuin de Berkenhof in Zeeland geweest!

 

Ik wilde nog eens bij Suzanne langs, want ik had nog steeds haar lieve poes Cupcake niet gezien! Wat echt schandalig is, want zij heeft Miep en Mauw al 3x gezien (en die heb ik nog niet eens zo lang).

Ik vond Cupcake prachtig en Cupcake vond de speeltjes die ik voor haar had meegenomen ook prachtig. Ze is wel kleiner dan ik had verwacht!

 

Niet heel ver bij Suzanne vandaan ligt een vlindertuin, dus dat was een goede combinatie.

 

 

We beginnen met een schildpad. Want behalve vlinders zijn er ook andere tropische dieren te zien in de vlindertuin. Ik vind dieren geweldig en ik ben dol op landschildpadden. Deze Ieorg Idur was heerlijk sla aan het eten. Dat was erg aandoenlijk. Eigenlijk zou ik daar wel de hele dag naar kunnen kijken.

 

Maar we moesten verder, want er waren ook een heleboel vlinders die op de foto moesten.

 

Mooi zijn ze, hè?

 

Wat erg grappig was, was dat Suzanne werd besprongen door een grote vlinder. Deze waren wel een klein beetje eng. Op de foto lijkt hij niet zo heel erg gigantisch, maar dat was hij wel, haha. Vanwege hun gewicht (neem ik aan) vlogen ze ook een beetje apart. Alsof ze ieder moment bovenop je konden neerstorten. En dat deed hij dus ook.

 

Ik sta nog steeds te kijken van de prestaties van mijn nieuwe camera. Zo vind ik het heel apart dat bij deze foto de vlinder en de bloem zo fel zijn en de achtergrond zo vaag. Het lijkt net alsof ik deze foto bewerkt heb, maar dat heb ik niet.

 

Aan het eind van de rit heb ik ook nog kaartjes van de vlindertuin gekocht :) want de laatste tijd ben ik weer aan het postcrossen!

 

Ik vind de vlindertuin in Zeeland een aanrader! Neem je camera mee en je bent uren zoet.

Verder kan ik je ook aanraden om even op het weblog van Suzanne haar foto's te bekijken :).

Even een kort berichtje!

 

Mijn laatste blog ging over mijn theorie-examen van ongeveer 1,5 jaar geleden, omdat ik het afgelopen maandag opnieuw moest doen. Gelukkig heb ik het dit keer weer meteen gehaald! In de gevaarherkenning had ik maar 6 fouten (je mag er 12 maken) en in het andere deel had ik 5 fouten, wat ook meteen het maximum is. Maar goed, ik heb mijn theorie nu dus twee keer de eerste keer gehaald, en dat vind ik een hele prestatie. Ik hoop dat mijn praktijkexamen nu ook snel volgt.

 

Verder gaat alles ook prima. Ik heb het ontzettend druk met mijn werk en studie, maar op een leuke manier :). Ik ben ook mijn best aan het doen om de schade in te halen van alle tentamens die ik niet gehaald heb afgelopen schooljaar. Nu ik mijn theorie tenminste gehaald heb, heb ik daar wel weer een beetje vertrouwen in.

 

Met de katjes gaat het ook prima. Vooral Mauw wordt ontzettend groot. De dierenarts zei de laatste keer dat het gewoon een erg grote kater wordt, en dat hij als hij gecastreerd is ook de neiging zal hebben om dik te worden. Miep blijft een beetje achter in groei, maar ze is ook een poesje en voor een poes van deze leeftijd zit ze op goed gewicht.

Kijk toch hoe lief ze zijn :).

Op de foto zie je het verschil niet zo, maar toch zijn ze echt van een heel ander formaat. Ik knuffel zelf het liefst met Miep, omdat ze een zachtere vacht heeft en iets handzamer is, haha. (dat wordt nog wat als ze straks 2x zo groot zijn...) Maar aan de andere kant is Miep ook de ondeugd en moet ik heel veel boos op haar worden. Mauw is over het algemeen wat rustiger en zachtaardiger, echt een schat.

 

Ten slotte nog even iets wat ik gehaakt heb. Ik had afgelopen weekend een afstudeerfeestje van mijn beste vriendin van de middelbare school, echt super leuk. Voor haar heb ik dit uiltje gehaakt.

Het patroon komt gewoon van Lion Brand. Als je daar een account hebt moet je even zoeken op "graduation" en dan verschijnt vanzelf dit patroon. Eigenlijk is het een bruin uiltje maar het leek me leuk om het in wat hippere kleuren te haken.

Het cadeautje viel in ieder geval erg in de smaak, ik kreeg gisteren nog een smsje dat ze het zo knap in elkaar vindt zitten :).

 

Tot zover mijn korte update! Ik doe mijn best om regelmatig iets te laten horen, maar ik kan het ook niet helemaal helpen dat ik soms door alle andere bezigheden mijn weblog vergeet.

Ik heb ongeveer 1,5 jaar geleden een leuk blogje geschreven over het halen van mijn theorie-examen. Maar nu wil het toeval dat ik het nooit online heb gezegd. Inmiddels heb ik nog geen rijbewijs en is mijn theorie-examen al lang en breed verlopen. Morgen ga ik het nog een keer doen. Daarom leek het me leuk om deze blogpost alsnog te plaatsen.

 

 

En daar hield mijn verhaal van toen op. Ik weet nog dat ik uitzinnig van geluk was, omdat het in lange tijd iets was dat ik goed gedaan had, en dat ik die avond "uit eten" ben gegaan (junkfood weliswaar, maar toch).

 

Op het moment ben ik eigenlijk helemaal niet zenuwachtig. Ik heb een groot deel van het boek doorgenomen, maar er is tot nu toe nog niks dat ik niet wist. Dat zou ook niet zo gek moeten zijn. Ik heb een hele tijd terug mijn examen gewoon gehaald en ben sindsdien constant aan het lessen geweest. Technisch gezien zou ik alles ook moeten weten...

 

Ik hoop dat ik het niet onderschat en dat ik morgen weer thuis kom met zo'n leuk "geslaagd" papiertje!

Deze tag heb ik van het weblog van Emma.

 

Age: 23 jaar.
Best friend: Suzanne. Ik vind altijd dat ik een chronisch tekort aan vrienden heb, maar ik ben ook niet zo goed in vrienden maken en vriendschappen onderhouden. Eerlijk is eerlijk...

Chore you hate: Stofzuigen. Afwassen. Maar het meest van alles: opruimen! 
Dreamhouse: Toevallig vroeg mijn vriend me vandaag nog hoe mijn ideale huis eruit zou zien. Ik heb geen idee! Ik ben eigenlijk heel tevreden met het appartement waar ik nu woon. Een tuin zou fijn zijn, maar verder heb ik op het moment alles wat ik nodig heb. 
Essential start of your day: Wakker worden... Ik heb geen belangrijke ochtendrituelen, iedere dag is weer anders.  Ik kan er letterlijk gek van worden als het laatste wat ik de ene dag gedaan heb tanden poetsen is, en tanden poetsen ook datgene is waar ik de volgende dag weer mee begin. Eigenlijk vermijd ik regelmaat zoveel mogelijk.

Favorite color: Ik hou van een heleboel kleuren, maar een kleur waar ik haast natuurlijk naartoe neig is blauw/groen. Helaas schijnt het zo te zijn dat juist herfstkleuren me goed staan.
Gold or silver: Zilver. Of witgoud.
Height: 1.60m. Ik ben vrij klein en dat vind ik irritant.
Instruments I play: Geen! Ik wil nog steeds graag gitaar kunnen spelen, maar ik heb eigenlijk geen tijd om het te leren. 
Job Title (most recent): Docent. And I love my job! Ik ben de hele dag lekker bezig, ik lach me suf met die kids en aan het eind van de maand krijg ik er nog geld voor ook.

Kids: Alleen om les te geven.

Life is incomplete without: Huisdieren. En passie.
Music that you always listen to: Arctic Monkeys! 
Nickname: Heb ik niet, eigenlijk. 
Overnight hospital stays: Gelukkig nog nooit! 
Phobias or fears: Dat is dus om in het ziekenhuis te liggen. Het lijkt me doodeng om geopereerd te worden. Of om ernstig gewond te raken. 
Quote from a movie: "Do you love me?" "Shut up or I'll do it again!" Uit Bridget Jones. Zeggen mijn vriend en ik vaak tegen elkaar.

Reason to smile: Leuke dingen met leuke mensen. 
Siblings: Eén zus. 
Time you wake up: Door de week meestal iets na 7, in het weekend meestal rond 9 uur.

Underwear: Ik heb een hekel aan ondergoed kopen, dus meestal oud en versleten. Een paar maanden geleden heb ik een onderbroek weggegooid die ik al 10 jaar had. 
Very important date this year: Geen. Ik zit in een bijzonder oninteressant jaar dit jaar ;). Geen nieuwe beginnen, geen leuke concerten in de planning, niet op vakantie geweest. 
Worst habit: Chaotisch en vergeetachtig.

X-ray’s you’ve had done: Eén keer van mijn schouders omdat ik daar lange tijd last van heb gehad. 
Yummy food you make: Met name cupcakes.
Zoo animal: Pinguins, capibara's, sinds kort ook stekelvarkens.

 

Voel je vrij om deze tag over te nemen :)

Voor mijn 101 doelenlijst wilde ik graag nog een cirkelboek maken. Een cirkelboek is een boek of schrift dat je rond laat gaan zodat verschillende mensen er iets in kunnen schrijven. Zo heb ik voor Kriebels&Krabbels een keer een collage voor een cirkelboek gemaakt. Lange tijd ben ik zelf nog geen cirkelboek begonnen omdat ik geen leuk thema voor mijn cirkelboek wist.

 

Vorig weekend had ik echter ineens een goed idee. Ik wil van mijn cirkelboek een kookboek gaan maken! Ik stuur een boek rond waar iedereen zijn favoriete recept in kan schrijven. Aan het eind heb ik dan een heleboel te experimenteren in de keuken :). Ik hoop dat er een aantal lezers van mijn weblog zijn die het leuk vinden om mee te doen!

 

Bij de Hema heb ik alvast een boek gekocht.

 

Omdat ik weet hoe snel zo'n cirkelboek kwijt raakt (het is met mijn uiltje Owlina gebeurd en met het cirkelboek van Kriebels&Krabbels ook), wil ik er wel een paar regels aan verbinden.

Wat betreft het recept dat je erin schrijft ben je bijna helemaal vrij.

Eigenlijk is dit cirkelboek een beetje een egoïstisch idee, omdat ik het leuke eindresultaat in bezit krijg. Daarom wil ik nog een paar andere dingen doen:

 

 

Ik ga de komende week eerst werken aan mijn eigen recepten, en hopelijk kan het boek daarna al snel op de post! Ik ben benieuwd!